Με πέντε Έλληνες πεζογράφους, διαλεγμένους από τη σοδιά της χρονιάς ...

Live εικόνα Αθήνας από το Αστεροσκοπείο Πεντέλης

Σχεδόν αίθριος

3 °C

70%

ΑΡΧΙΚΗ

pentelikonews.gr

Πολιτισμός - Τουρισμός

Προσαρμοσμένη αναζήτηση Google

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Με πέντε Έλληνες πεζογράφους, διαλεγμένους από τη σοδιά της χρονιάς ...
Ημερομηνία: 27/12/2020, 09:28 - Εμφανίσεις: 49

Με πέντε Έλληνες πεζογράφους, διαλεγμένους από τη σοδιά της χρονιάς που φεύγει, αποχαιρετά το 2020 το
ΑΠΕ - ΜΠΕ, προτείνοντας βιβλία για τις γιορτές.

Η επιλογή δείχνει πόσο πλούσια και πολυθεματική εξακολουθεί να είναι η σύγχρονη ελληνική πεζογραφία, που κόντρα σε ποικίλες δυσκολίες, παραμένει άκρως παραγωγική και γόνιμη, συνομιλώντας διακριτικά με τους διεθνείς (Ευρωπαίους και άλλους) εταίρους της.

Αρχή με το μυθιστόρημα της Έλενας Μαρούτσου «Θηριόμορφοι», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις.

Ξεκινώντας από τη Χίο και την Κρακοβία και φτάνοντας μέχρι το Άουσβιτς και τη Σικελία, σε μια γραμμή η οποία συνδέει τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πρώτα με τη δεκαετία του 1950 και κατόπιν με τη δική μας εποχή, η Μαρούτσου στεγάζει στο βιβλίο της όχι μόνο μια σειρά από άλλοτε σκληρούς και άλλοτε τρυφερούς έρωτες, αλλά και ένα πλήθος από αλληλοσυμπληρούμενα μοτίβα: μοτίβα για τη μητρότητα και την πατριαρχία, για τη γέννηση και την υιοθεσία ή για τη δύναμη της σεξουαλικότητας και την άβυσσο του θανάτου.

Η βία αποτελεί τον κεντρικό, όχι, όμως, και τον αποκλειστικό άξονα των «Θηριόμορφων».

Γιατί άλλο θηριόμορφοι και άλλο ζωώδεις και διότι το ζωώδες δεν είναι ένα μηχανικό ένστικτο, αλλά μια πολύμορφη έκφανση της ύπαρξης, που συμπεριλαμβάνει στο εσωτερικό της τα πάντα: το θριαμβικό θαύμα του σώματος και το σημείο μηδέν του ξεπεσμού του, την καταβρόχθιση της σάρκας και τη γενναιοδωρία της λατρείας της, τον συνειδητό πόθο και την ασύνειδη παρόρμηση, τον τρόμο του κενού και την τόλμη της ελευθερίας.

Ένα αισιόδοξο μήνυμα εκπέμπει το μυθιστόρημα της Ευγενίας Φακίνου «Γράμματα στη Χιονάτη», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Τα περίεργα παιδιά, τα κορίτσια που θέλουν να γλυτώσουν από την εγκατάλειψη, αναζητώντας μια πιο καλή τύχη, και οι μοναχικές γυναίκες που φεύγουν από τον τόπο τους για να απαλλαγούν από τον ανερμάτιστο βίο τους, μαζί με τη λατρεία του φυσικού περίγυρου και τη γλώσσα των ονείρων, αποτελούν πάγια μοτίβα της πεζογραφίας της Φακίνου.

Μοτίβα τα οποία επανέρχονται στα «Γρά...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας: